Skaftafell en andere bezienswaardigheden

Zondag 26 juni, 12 gr. Cijfer 7 (w.b het weer)

Nee inderdaad, zo mooi als gisteren was het niet. IJslandss droog. Vanmorgen eerst wat huishoudelijke taken gedaan. Want na een week heb je best wat vuile was. Hoewel we vaak hetzelfde aan hebben. Dus ondergoed en sokken gewassen en op de rand van de douche gehangen. Zal wel een poosje duren eer het droog is. Het ontbijt was weer uitstekend. Eerst wel druk want er was een buslading toeristen. We zouden vandaag naar Skaftafell want die hadden we gisteren overgeslagen. Maar eerst naar het dorpje Kirkjubaeklaustur, 20 km verderop. Om te tanken en boodschappen. En misschien een gezellig lokaal restantje voorvanavond. Ok,benzine pomp gauw gevonden. En we konden daar onze smerige auto ook, schoonmaken. Ik vond het wel stoer staan zo’n vuile auto, kon je zien wat we allemaal doorstaan hadden, maar het hoort natuurlijkniet. Er was ook een Vlaamse die de auto waste. Ze zei, je ziet ook overal Nederlanders. Ja, zei ik, dat zijn ook avonturiers. Ja, zei ze, ikben met een Nederlander getrouwd. Vandaar, zei ik. Komt die man erbij, zegt ze tegen hem: jij bent een avonturier. Huh, zei hij, hoezo dan? Maar goed, de boodschappen ging ook. Dan het dorp. Waar was dat? Niet te vinden. Klopt. Pomp, winkel, kerkje, camping, restaurant, 3huizen, dat was het. Stond met grote letters op de kaart. De naam was zelfs al langer dan het dorp. Dan maar naar Skaftafell. Er stond langs de weg een groot ding. Was het een kunstwerk? Geen idee. Maar eer stopten diverse auto’S en zelfs een bus dus het zal wel bijzonder zijn. Dat was het ook. Er was in 1996 een grote vulkaanuitbarsting geweest. De lavastroom had veel vernield. Het gletsjerijs van 50 m dik was door de hitte gesmolten met als gevolg een vloedgolf erna. Zo hevig dat het alles had weggevaagd, de weg en ook de brug. Het verwrongen staal van de brug stond rechtop in de ĺava. Dat was dus het kunstwerk. Wat heeft de natuur toch een enorme kracht.Daar vlakbij nog even in een wegrestaurant gevraagd waar de wandelroutes beginnen. Meteen daar ons eerste glaasje gescoord. Van Jokulsarlon. Bij het begin van het Nationaal Park stond dat er betaald moest worden. Meteen schoten we in de vluchtreactie. Eens kijken of we ergens anders gratisheen kunnen. Een eindje verder een 4 WD richting gletsjer. Daar gingen we op. Nou ja, lopend dan he. Mooie wandeling maar hoe dichterbij we kwamen hoe meer de gletsjer zich terugtrok. Tja, een hele snelle klimaatverandering. Kan ook onze verkeerde inschatting van afstand zijn geweest. Op een steen op een heuveltjeonze crackers met jam en smor gegeten. Toen toch maar naar het nationaal park. Natuurlijk. Daarvoor zijn we toch hier. Een wandeling van 1,5 uur uitgekozen. Naar de Svartifoss. Een makkelijke wandeling stond er. Nou, makkelijk….. het was flink klimmen geblazen. Zijn we niet meer zo gewend. Maar t zit toch nog in ons dna. Ging best. Peter heeft heel wat overwonnen. Een gedeelte was rode route, dus nog lastiger. Via grote stenen omhoog. Grote, ongelijke stappen. En natuurlijk de stokken in de auto gelaten. We zagen twee watervallen waarvan de Svartifos de mooiste was. Met grote basaltblokken erachter die langzaam afbrokkelen. We wandelden door het enige bos van Ijsland. De groene oase. Met liliputberken en tussendoor dapper korstmos. Toen we weer in de auto zaten kregen we een echte regenbui, de eerste ( en enige hoop ik maar dat zal ijdele hoop zijn).Op tijd in het hotel voor de happy hour. Daarna gewoon weer een maaltijd met noodles. Morgen maar weer uit eten. Hoeft niet elke dag.

Maandag 27 juni, 12 gr, cijfer 7

Rustig aan gedaan. Wel 8 uur ontbijt. Alles ingepakt, 10 uur uitgecheckt. Met de creditcard wilde ik betalen. Maar het lukte niet. Ook, raar, geen idee waarom. Gelukkig kon het ook met de gewone pinpas. Vanavond maar uitzoeken. Het regende een beetje. Naar Kirkjubaerklaustur. Gisteren dit dorp toch te kort gedaan. Het heeft een heel groot informatiecentrum met museum en film. Daar een poosje rondgekeken.We kregen nog tips voor de omgeving. Vlakbij een waterval.Verder door de natuur gevormde basaltblokken en een canyon. Nou, we beginnen maar bij de watervalHebben we hier nog niet gezien. De systrafoss. Peter zei: zullen we de stokkennu maar meenemen?Nou, denk niet dat het nodig is,maar ok. Nou, maar goed dat we ze hadden. Net zo lastig als gisteren. Wel mooi. Er kwamniet gigantisch veel water naar beneden maar de wandeling was mooi. Nog verder naar boven. We kwamen bij een meer waar volgens een legende twee nonnen (uit het klaustur natuurlijk) waren gaan zwemmen. Ze zagen een hand met gouden ring in het water. Zij erheen. Sindsdien niets meer van hen vernomen. Nou wij zagen ze ook niet. Wel twee Duitse vrouwen die achterstevoren op handen en voeten het pad over de stenen naar beneden probeerden te komen. Ze durfden niet gewoon terug.Hadden wij het toch beter voor elkaar met de stokken. We gingen verder, of eigenlijk terug, om de gladde basaltblokken te gaan bewonderen. Ook een prachtig natuurverschijnsel. Nou, we waren al weer 30 km terug bij het hotel en nooit een bordje gezien. Jammer dan, gemist. Bij de volgende waterval meer succes. De Stjornafoss. Een brede dit keer waar je, zonder te klimmen, heel dichtbij kon komen. Daar onze lunch gegeten. In de auto dan he. Het zal wel een bende zijn als we hem weer inleveren over 2 weken. Al die broodkruimels vermengd met modder van onze schoenen. Nou ja. Zijn zze wel gewend. Richting Vik. Maar als we een wit bordje met rode letters zouden zien, meteen stoppen anders mis je weer een natuurwonder. En zo geschiedde dat we de Fjardraglofur wel zagen. Wateen prachtige kloof. Mooie wandeling naar boven. Nu wel makkelijk. Wat kan ijs en water veel met een landschap doen. Het was inmiddels helemaal droog. Vanmorgen waren er nog spetters. We genoten ervan. Weer verder op de Hringvegur 1. Tussen alle bezienswaardigheden ziet het landschap er woest en ledig uit. Zoals 60000 ( ik kijk niet op een nulletje) jaar ofzo geleden. Er was nog een heuvel waar vele mensen hun steenmannetjes hebben gebouwd. Het diende ter bescherming tegen trollen en voor een veilige reis. Nou dat is voor vandaag weer gelukt. We kwamen in Vik. We zijn nu dus 2 dagen Vikingen. Weer een prachtig hotel. Onze kamer was nog niet klaar; daarom kregen we een drankje aangeboden. Nou, als het toch gratis is doe dan maar een rood wijntje, Op onze kamer ons wasje nog even opgehangen. Was nog niet helemaal droog vanmorgen. Vanavond een diner buffet. Nou lekker hoor, van alles wat. Er waren nog 2 Nederlanders. Zij herkenden ons van hetvorige hotel. We zaten ook al in hetzelfde vliegtuig. Ook zij doen dezelfde reis dus we zullen elkaar nog geregeld spreken. Ook wel leuk, kunnen we ervaringen uitwisselen. Verder rustig aan. We wilden nog in de sauna/hottub maar toch nog niet gedaan. Misschien morgen